Ekonomia

Planowanie inwestycji

Kiedy dysponujemy wolnymi środkami często zaczynamy zastanawiać się nad ich spożytkowaniem. Stoimy przed wyborem czy wydać je na bieżące sprawy czy zainwestować. Inwestowanie nie może być oczywiście pochopne, warto zastanowić się i przeanalizować różne dostępne kierunki lokowania swoich pieniędzy.

Przyjęty plan inwestycyjny powinien w dużej mierze zależeć od kilku czynników-naszej skłonności do ryzyka, okresu na jaki jesteśmy zamrozić w inwestycji pieniądze oraz samej ilości tych pieniędzy. Jeśli chodzi o ryzyko to powinniśmy określić jakich zysków oczekujemy. Wiadomym i naturalnym jest, że im wyższe ryzyko tym wyższe możliwe zyski, jednak warto to dokładnie przemyśleć. Czasami lepiej zarobić mniej niż stresować się przez dłuższy czas i z niepokojem wsłuchiwać się w informacje o inwestycji.

Kolejna sprawa to termin na jaki jesteśmy w stanie zainwestować nasze pieniądze. Krótkotrwałe lokowanie to często mniejszy zysk i ryzyko straty. W długim okresie można znaleźć taki kierunek, który da znaczną pewność na wzrosty. Przykładem może być giełda, która w ujęciu kilkudziesięcioletnim zawsze przynosi korzyści (oczywiście, opierając się na dotychczasowej historii działania giełd na świecie). Inna ciekawą długoterminową inwestycją są nieruchomości. Plusem na tym kierunku jest to, że często można czerpać dochody z zainwestowanych pieniędzy praktycznie od samego początku, na przykład wynajmując mieszkanie czy dzierżawiąc grunty.

Kiedy mamy już jakieś pojęcie o strategii inwestowania musimy określić kwotę jaką możemy wydać na ten cel. Im jest ona wyższa tym zakres i rozmach inwestycji będzie oczywiście większy ale przyjmijmy, że przeciętny Polak jest w stanie wysupłać od kilku do kilkunastu tysięcy złotych. Taka kwota wystarczy z powodzeniem na ulokowanie jej na giełdzie, w dłuższym czasie powinna wzrosnąć nawet o kilkadziesiąt procent. Niestety, aby inwestować na przykład w nieruchomości musimy posiadać kilkukrotnie większe pieniądze.

Irańska Giełda Naftowa

Jak wiadomo Iran stoi w ostrym konflikcie z państwami zachodnimi, głównie ze Stanami Zjednoczonymi. Jest również dużym producentem ropy naftowej, na jego terenie znajdują się ogromne złoża tego surowca. Niestety dla Iranu, polityka jego obecnych władz spotyka się ze sprzeciwem społeczności międzynarodowej, na Iran nakładane są często sankcje gospodarcze. Uderzają one głównie w sektor wydobywczy, który jest jedną z podstawowych gałęzi gospodarki kraju. Iran stara się przeciwdziałać skutkom sankcji.

Jako jeden z instrumentów gwarantujących niezależność Iran uczynił własną giełdę. Chodzi o giełdę zajmującą się obrotem ropą naftową, jest to jedyna na świecie tego typu instytucja. Giełda została założona w 2008 roku, mieści się na wyspie Kish, jest to typowo rynek towarowy. Oprócz ropy obraca się na niej również gazem ziemnym, są to dwa podstawowe surowce dla światowej gospodarki. Co ciekawe, wspomniana wyspa Kish jest strefa wolnego handlu, tak więc teoretycznie jest wyłączona spod wpływów gospodarczych Iranu. Oczywiście, państwo to czerpie ogromne bonusy polityczne z takiego stanu rzeczy.

Irańska giełda naftowa podobnie jak inne notujące ropę naftową opiera się na trzech indeksach-amerykańskim WTI, europejskim BRENT oraz arabskim Dubai. Wszystkie one są wyrażane w dolarach jednak Irańczycy postanowili wzbogacić swoja ofertę. Powoli wprowadzają przeliczniki w euro co będzie na pewno sporym urozmaiceniem i uderzeniem w dominująca rolę Stanów Zjednoczonych. Już słychać głosy, że pomysł jest doskonały, szczególnie duże kraje takie jak Rosja czy Chiny nie będą musiały dodatkowo przeliczać cen z dolarów na euro. Chodzi o to, że ich klientami są głównie państwa europejskie. Jeśli to się przyjmie to może oznaczać początek upadku amerykańskiej waluty jako pieniądza światowe. Poszczególne kraje zaczną wymieniać swoje rezerwy i większy nacisk kłaść na euro.

Irańska giełda naftowa na pewno ma przed sobą przyszłość, oczywiście jeśli w regionie zostanie zachowany względny spokój. Giełda przyczyni się do wzmocnienia gospodarki irańskiej oraz do wzrostu pozycji tego kraju na arenie międzynarodowej.

Specjalne strefy ekonomiczne

Specjalne strefy ekonomiczne w Polsce popularnie nazywane SSE to nic innego jak wydzielone części danego kraju na których panują wyjątkowe warunki do prowadzenia działalności gospodarczej. Warunki te są zazwyczaj korzystniejsze niż w innych rejonach państwa.

W Polsce specjalne strefy ekonomiczne pojawiły się na początku lat 90-tych jako pewna forma zachęcenia inwestorów do lokowania kapitału w określonych regionach. Były to zazwyczaj regiony, które najwięcej straciły na transformacji, panowało na ich terenie bardzo wysokie bezrobocie z racji upadku wielu państwowych przedsiębiorstw. Wynikiem takiego stanu rzeczy było silne uprzemysłowienie, które w gospodarce rynkowej nie miało dalszego sensu istnienia.

Specjalne strefy ekonomiczne z racji wyjątkowych korzyści jakie dają lokalnym społecznością są bardzo pożądanym dobrem. Poszczególni politycy zabiegają o ich tworzenie, coraz częściej położenie SSE jest zupełnie niepotrzebne i prowadzi do strat państwa. SSE są również rozszerzane poprzez dołączanie pojedynczych gmin czy terenów miejskich oddalonych nawet o kilkaset kilometrów od właściwej strefy. To wszystko spowodowało, że w ostatnich latach państwo powoli wycofuje się z tego typu udogodnień a zakładanie nowych stref zostało całkowicie zahamowane.

Jeśli chodzi o inne kraje, które próbują wpływać na rozwój gospodarczy poprzez specjalne strefy ekonomiczne to w Europie do niedawna jednym z liderów była Ukraina. Jednak od 2005 roku również tam zawieszono powoływanie nowych tego typu obszarów. Inne państwa na których terenie działają SSE to Białoruś, Rosja, Filipiny. Jordania czy Chiny. Jak więc widać, wszystkie one należą do rynków tzw. wschodzących, dość szybko rozwijających się.

SSE to wyjątkowe narzędzie w rękach państwa, które dobrze użyte może przynieść znakomite rezultaty. Jeśli chodzi o szczegóły to najczęściej udogodnienia wyglądają tak, że przez kilkadziesiąt lat przedsiębiorcy działający na terenie stref są zwolnieni z niektórych podatków, dodatkowo mają spore bonusy w opłatach lokalnych.

Unia Europejska

Unia Europejska to wielka organizacja krajów położonych na kontynencie europejskim. Początkowo została założona z myślą o współpracy poszczególnych państw w zakresie gospodarki. Jedna w ostatnich latach zdecydowano się, jakby na przekór założycielom, pogłębiać tą współpracę i rozszerzyć ją na sferę polityczną a w przyszłości nawet wojskową. Zajmijmy się jednak tylko ekonomią Unii Europejskiej.

Unia Europejska to kilkaset milionów mieszkańców, połowa kontynentu, ogromny rynek i jedna z największych gospodarek świata. Wszystko to sprawia, że organizacja ma znakomite perspektywy oczywiście jeśli spełni kilka podstawowych warunków. Chodzi głównie o zwiększenie swobody gospodarczej oraz redukcję kosztów zatrudniania pracowników. Obecnie, szczególnie tzw. stare kraje unijne mają bardzo wysokie obciążenia z tego tytułu. Nowe z racji niższego rozwoju gospodarczego przyciągają większość inwestycji zagranicznych i skutecznie rywalizują o kapitał z krajami wyżej rozwiniętymi.

Kolejne bolączki Unii to pewne zapisy i umowy, które istnieją tylko na papierze. W praktyce pomimo wspólnych ustaleń, każde państwo członkowskie prowadzi oddzielna politykę gospodarczą. Niektóre dotują swoje przedsiębiorstwa pomimo że jest to niezgodne z unijnym prawem. Inne utrudniają swobodne działanie przedsiębiorcom z krajów członkowskich.

Jeśli chodzi o historię to Unia Europejska była zakładana jako stowarzyszenie gospodarcze, pierwsze nazwy to Europejska Wspólnota Węgla i Stali, następnie przekształcona w Europejska Wspólnotę Gospodarczą. Wizja była taka aby znieść granice gospodarcze pomiędzy poszczególnymi krajami co ułatwiłoby znacznie działanie przedsiębiorcom. Kolejna zaleta Unii to swobodny przepływ siły roboczej oraz kapitału. Można stwierdzić, że niektóre założenia są wykorzystywane, inne wypaczane. Przykładem jest polityka rolna, czyli dotowanie rolnictwa. Pochłania ona zdecydowanie największa część unijnego budżetu a jedyne co udaje się dzięki tym pieniądzom zrobić to sztuczne utrzymywanie wysokiego poziomu życia rolników w niektórych państwach.

Fenomen Szwajcarii

Szwajcaria to niepozorne, niewielkie państwo w Europie, położone głównie w rejonie alpejskim. Ma około siedmiu milionów mieszkańców, praktycznie nie posiada żadnych surowców mineralnych, brak jest również większej powierzchni dla rolnictwa. Mimo wszystko jest to obecnie jedno z najbogatszych społeczeństw na świecie, od wielu lat mieści się ono w czołówce jeśli chodzi o produkt krajowy brutto na głowę mieszkańca.

Szwajcaria swój sukces zawdzięcza stabilności oraz nie angażowaniu się w bieżąca politykę europejską. Praktycznie od średniowiecza kraj był oazą spokoju w niespokojnej Europie, nawet późniejszy ruch reformacji przebiegł tutaj spokojniej niż gdzie indziej. Jednak największa zaleta to brak wojen na terenie kraju, dzięki temu ludność przez wieki mogła budować swoje bogactwo bez obawy o zniszczenia.

Prawdziwe wybicie się Szwajcarii do czołówki najbogatszych krajów miało miejsce w okresie międzywojennym. To wtedy od zawsze neutralna politycznie, stała się doskonałym miejscem na lokowanie kapitału. Kraj posiadał również stare banki, które ze swoim doświadczeniem były optymalnym miejscem na deponowanie pieniędzy. Bankowość szwajcarska od zawsze charakteryzowała się wysokim poziomem obsługi klienta, łącznie z zachowaniem pełnej anonimowości. Dzięki temu nawet w czasie drugiej wojny światowej neutralność Szwajcarii została uznana przez hitlerowskie Niemcy a sami naziści deponowali w tamtejszych bankach ogromne sumy. Można stwierdzić, że sukces Szwajcarii jest w pewnym sensie wynikiem ogólnoświatowej potrzeby posiadania bezpiecznego-neutralne miejsca, które da pewność bezpieczeństwa znajdującego się tam kapitału.

Na początku lat 90-tych Szwajcaria generowała około połowy światowych inwestycji zagranicznych. To ogromna, kilkudziesięcio miliardowa w dolarach kwota, która corocznie wpływała do gospodarki tego niewielkiego kraju. Oczywiście, zdecydowana większość z tych inwestycji poszła w sektor bankowy i pokrewne. Obecnie, w kraju rozwijają się inne gałęzie przemysłu, szczególnie spożywczy oraz specjalistyczne, np. produkcja zegarów czy urządzeń przemysłowych.